चार्ली चाप्लीन विद्या बालन

पुष्करणीतून येताना मध्येच चार फुलं खुडली. ओंजळीत घेतली अलवार.

अन राजमहालात प्रवेशलो.

गवाक्षातून पाहतोतर

चार्ली चाप्लीन विद्या बालन

बरोबर

- येडं

व्हाट इज धिस ?

व्हाट इज धिस ?
कोम्डी का पीस

आले         ले         ले         ले
काय पाहिजे बालाला ?
लागाव्ला का नागव्ला
कोणचे कोणचे ?
कुत्ले कुत्ले ?
आत्ता ? लग्गेच ?
बलं   बलं  बलं देतो बलं का
लदू नतो.

व्हाट इज धिस ?
त म्हणे कोम्डी का पीस

-  येडं

एका कडेला बसून
जगाची ट्राफिक बघतोय.

      हे आलेलं बुद्धीमांद्य कि बुद्दीकोष्ठ ?
पत्करलेलं-लादलेलं

स्वताकडून स्वतःकडेचा व्यवहार
       कडेकडेन चालतोय आपसूक
       अरबटचरबट वखवख
     
कोणत वापरू आता प्रमेय ?
अन एवढ करूनही बाकी शिल्लक राहिलंच
तर काय  घ्या ?

- येडं

सूचना :- पुरेशा प्रेक्षकबळा अभावी तमाशाचे पुढील खेळ होणार नाहीत. कृपया जिज्ञासूनी याची दखल घ्यावी.

मध्येच काल्सार्ख झाल अन मी उताणा.
पण आता हे जास्तच होतंय, कमी नी पण जास्तच.
अण्णांच्या आंदोलनाला गर्दी होत नी त  गर्दी जमाडायला अण्णांनी लगेच राम्देओ बाबास्नी बोलावलं. आजकालच काय खर्र नै भो.
पण उद्या तरी अस नको व्हायला नै तर मग परत हे परवा सारखच.

आत्ता अण्णांना फील हु रायल, राम्देओबाबांना अन्याय केला सरकारनी.
पण मनावर नै घेतल,
लोक माणसं असतात.

वेळ : रात्र
स्थळ : माझ घर
( मी जागा, बाजूला बायको पोरग झोपेलं, म्हनुन्सनी मी विचार करू रायलो )
स्वागत :                   काब्र आपण नसता विचार करतो अन जीवाला घोर लाऊन घेतो ?
                  ...पण मी म्हटलं आपल्याला काय झाट फरक पडतोय ?
                     ज्याच तो बघून घेईल, घेतोच..!

                    अन समजा केला विचार तरी कोणाला काय घंट्या फरक पडणाराय ?

चुत्या, शाना कौवा गु पेच बेठ्ता

त रूबाबचाचा म्हणला, " चुत्या, शाना कौवा गु पेच बेठ्ता वैसा तेरा हुईल ए, ९० का टाकटेम क्या डाल लिया एकदम अचानक भयानकच बाता बोलता". मी म्हणल " तसं नै भौ पण आता तुम्ही 'सांगा आता मागेल त्याला काम अन कसेल त्याची जमीन' अशा सरकारी लोक घोषणा देतात तेबी समजून घेऊ रायलो पण सगळे चेनेल वाले पिच्चर अन नट नट्यांच्या बरोबर असच करू राय्लेना, बर ते त ते साले पुस्तकांचीबी अशीच गांडमस्ती हु रायली. लिहील त्याला  पुरस्कार, पिच्चर करील त्याला आवाड अस हु रायल. "

"अरे पण तेरेको क्या करनेका उससे ? अपना अपना घर-बिवी-संसार उस्मेच लक्ष दे, तेरेकू नोकरी लगी उसमे क्या किताबा काम आयेल थी क्या ? पैसा आनं   लग्गाच लगाना   पडेल था कि नै ? ज्यादा मत सोच अपना अपना  ड्यूटि जानेका रात को आके खाणा खा और फेन लगाके गांड उप्पर कर के मस्त सो जानेका हवेशीर"

द्यावे आता श्रोती इकडेच ध्यान

भारत गुणगान आळवितो

जाती-धर्म दंगे भ्रष्ट बलात्कारी
वसती  जिथे सुखे तो एक भारत

विद्यार्थी कृषक भासती मूषक

मद्याचे  चषक चहूकडे

पैशाचे कारण सत्तेचे कारण

स्वार्थाचे कारण राजकारण म्हणती

सत्तांध पुढारी गुंडांचा हैदोस

दोहोंचा तारक पक्ष असे

पैसा-गाडी-घर मिळे अल्पावधीत

तो राजधर्म नवश्रीमंतांचा

जातीकरण धर्मकारण

नामकरणविधी राजकारण्यांचा

माणसे गारगोटी झाली ज्यांचा हाती

संघर्ष पेतवाया समाजात

चारित्र्य ज्याचे विष्ठेमाजी न्हाले

अंगावरी खादीच्या  डाग नाही

शरीर एक डोके एक

डोक्यावरी  टोप्या सर्वपक्षी

सामान्यांचा  आकांत जेवणाची भ्रांत

जया न ये दिसून तो पुढारी

सदा असे फटकून सदा असे हटकून

सगळी ज्या वचकून तो पुढारी

काही आजी असती काही माजी असती

सगळ्यांची लोळण पैशामध्ये

शेती-शेतकरी मेलेत कधीचे

कोरे सातबारे खरोखरी

पापाचरणी - कृतघ्नी
असत्यावचनी खोटे - नाटे

भाषणात ज्यांच्या गरिबांची  कणव
आचरण मात्र कुत्रे 'उद्योगींचे'

पक्षनिष्ठा  राजनिष्ठा नाही
सत्तेसाठी काही मलमूत्र प्यावे

फार आमदार काहीएक नामदार
सगळ्यांचा आधार मुख्यमंत्री

भूखंड विकावे टेंडर  विकावे
सत्तापैशाकारणे आईबहीण

जे जे मिळेल ते ते खावे
थोर लहान काही न पाहावे
शहिदांचे मुडदे राजकारणा पडावे
भोसडीचे

ह्यांचा नको  सहवास ह्याचा नको घास
सगळेच असती भाड्खाऊ

सत्तांध पुढारी लाचार-भिकारी
लोकांचा कैवारी कोणी नसे

सत्तेचा पूर पैशाचा पूर
दारूचा पूर भारतामध्ये 

जिथे लाचखोरी पोलीस  करी चोरी
घरातील पोरी सुरक्षित नाही

एवढे  सारे असून खावया नसून
पुढारी म्हणे आता ग्लोबल झालो

आमचीच चूक आम्हालाच त्रास
आम्ही घातली आई निवडून दिले

आशा नोकरीची फुकट पार्टीची
आम्ही घातली आई निवडून दिले

बेरोजगारी निर्मुलन दुष्ट निर्दालन
'रामराज्य' कारण आई घातली

जे दिले निवडून गेलेत माजून
'येडा' म्हणे पाच वर्षे  आता गोट्या खेळा

कालच आमची एक मीटिंग झाली त्यात यक ईचार माग्न पुड आला,
 --- नुसती चर्चा करणे अन वाद घालणे यात अर्थ  कायच नाय.
--- वांझोटी चर्चा अन मुठ मारणे यात फरक नाही.
---कृती शिवाय चर्चेला अर्थ नसतो.
--- कंडोम लाऊन केल्याव पोरग होत नाय.


चित्र्यांनी म्हणलयना " तुकाराम वाण्या, भेचोद तू खेचलस   मला मराठी भाषेच्या दलदलीत ". तर मीबी असलाच इचार केला कि भो " मराठी पिक्चर वाल्यानो भेन्चोद , खेचलत मला मराठी पिच्चर  समीक्षणात "

 तुम्ही कोन्चेपण लिखाण सहन करता, भलते भलते पिक्चर सहन करता. चिल्लर समीक्षा अन फुटकळ पिच्चर  डोक्याव घेऊन नाचता,रद्दी जमा होण्यालायक पुस्तकांची वावा करता, झातभर गोष्टी भिगातून पहिल्यावानी करता अन मोठ्या समजता,  मग माझ अडाण्या, गावठी माणसाचं आईकून तर घ्या. आमालाबी अक्कल ए , चुकीचे  असतील पण मत ए.  मलातर वाटतंय तुम्हाला तुमची मतहेत का नी. मूनमी माझी स्वताची मते तुम्हाला सानुन रायलो. तसा प्रेत्ण करू रायलो. 

तर मीबी माजी मत देणारे या ब्लोग म्दन. नवीन वर्षाच्या सुरुवाती पास्न.

तोवर...

येडं

" शेरना धड अन खेड्यांना येड ".

आता तुम्ही म्हणाल ह्ये काय नाव झालं ? तर भो त्याचं आसंय, मी राणारा खानदेशचा  अन आमचाकड म्हणए
" शेरना धड अन खेड्यांना येड ".
आता म्हणलं आपुनबी शुरुकरू ब्लोग लिहायला, आजकाल त काय कोणते बी चुत्ये लोक लिहितात मग आपण का माग  रायचं ? म्हणून करून रायलो...

आता काय लिहायचं तर मर्राठी चित्रपट/फ्लीम/ शिनेमा वर समीक्षा लिहिणाराय आमच्या खेड्याच्या भाषेत अन माझ्या अकलेपरामान ( ती बी लय नाय ) जे अन जस ऐईल तसं..
...झालच त कथा, कविता, कादंबरी,घटना, प्रसंग, पानंफुल, रंडी-बगीचा अस काय जे वाटल, पाहिलं ते ...

भेटू लवकरच ...तवर थांबा...नाय थांबले तरीबी मी काय कोणाच तोडून घेणारे ?


 ....यड

...पण मी म्हटलं आपल्याला काय झाट फरक पडतोय ?
ज्याच तो बघून घेईल, घेतोच..!

अन समजा केला विचार तरी कोणाला काय घंट्या फरक पडणाराय ?